Member Log in
Login
Password
Forgot Password
New Member Register

รักข้ามโลก ปุ่น และ คอนนี่

 

บางครั้ง ความรัก ก็เป็นเรื่องเรียบ ๆ ง่าย ๆ ไม่จำกัดว่าจะต้องเกิดขึ้นที่ไหน เมื่อไร อย่างไร
แค่รัก อย่างที่อยากจะรัก เท่านั้นเอง

หน้าหนาวนี้ ออกจะเป็นเทศกาลแต่งงาน หวาานชื่น นัยยะว่า จะได้ไม่ต้องนอนหนาวคนเดียว
วันนี้ จะพาไปรู้จัก  คู่รักข้ามโลก ข้ามรัฐ


ปุ่น เป็นสาวไทย ที่ไปเรียนไกล ๆ ถึง นิวเจอร์ซี่
คอนนี่ เป็น คนฮ่องกง ที่ไปเติบโตใน นิวยอร์ค


ไม่อยากจะถามคำเชย ๆ แต่ก็ต้องถาม ว่าพบกันได้ยังไงคะ?
ปุ่น : ตอนนั้นปุ่นกำลังศึกษาอยู่ในนิวเจอร์ซี่ ใกล้จบแล้วเลยจะไปหาหาที่เรียนต่อค่ะ
ก็เลยไปดูมหาวิทยาลัยในนิวยอร์ค  เผื่อจะมีสาขาที่อยากเรียน
ไปถึงมหาลับแห่งนึงที่คอนนี่เรียนอยู่ แล้วก็ไปห้องสมุดของเขา
อยากใช้คอมพิวเตอร์เพื่อค้นข้อมูลไง แล้วใช้ไม่ได้ เพราะเขามีไว้ให้เฉพาะนักเรียนที่นี่เท่านั้น
ปุ่นก็มอง ๆ หาคนช่วย คือมีคนหลายเชื้อชาติมากเลย แล้วก้ไปเหนคอนนี่ เค้าเป็นคนเอเซีย
เลยรู้สึกว่า กล้าที่จะขอความช่วยเหลือ

คอนนี่ : ใช่ ตอนนั้น เธอต้องการพาสเวิร์ด เพื่อเข้าใช้คอม ก็เลยช่วยเธอให้ยืม แอ็คเค้าท์ เพื่อเข้าคอมพิวเตอร์  เราเจอกันแบบนี้แหล่ะ
ปุ่น : ใช่ แล้ว ก็เลย ขอเบอร์โทรเค้าไว้ไง เผื่อว่า จะได้ถามเรื่องเรียน หรือขอให้ช่วยเรื่องอะไรอีก แล้วก็เลย คุยกันเรื่อย ๆ มา 

ใช้เวลานานไหมคะ ที่จะติดต่อกลับไปเพื่อขอความช่วยเหลืออีก
คอนนี่ : เราติดต่อกันมาเรื่อย ๆ
ปุ่น : แล้วปุ่นก็ไม่ได้เลือกเรียนที่นั่นนะ เพราะมันไม่มีสาขาที่อยากเรียน

 


คอนนี่คิดยังไง ตอนที่ปุ่นเข้ามาถามขอความช่วยเหลือครั้งแรก
คอนนี่ : เค้าดูสวย เค้ามาทักก่อนนะ ฉันเปนคนขี้อาย
ปุ่น : ไม่ใช่แค่ตอนนั้นนะที่สวย ตอนนี้ก็ยังสวยอยู่นะ

สรุปว่าอยู่คนละเมือง ติดต่อกันยังไงคะ
ปุ่น : ตอนนั้น ก็แชทนะ ใช้  facebook แล้ว ตั้งแต่ยุคนั้น ที่โน่นมันเล่นมาก่อน
คอนนี่ : จิง ๆ เราคุยกันผ่าน my space มาก่อน

แล้วเริ่มรู้สึกตอนไหนว่า เป็นมากกว่าเพื่อน
ปุ่น : เราก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน แบบกินข้าวดูหนังนะ  เรื่องแรกที่ไปดูเนี่ยะ เป็นหนังน่ากลัว
ไม่ได้เรียกเดทเลย เรียกเพื่อนไปกินข้าวดูหนังสบาย ๆ
คอนนี่ : ใช่ ๆ เรื่องแรก ดูหนังน่ากลัว
ปุ่น : เค้าบอกว่าตั้งใจเลือกหนังน่ากลัว คิดว่าจะแอบแต๊ะอั๋งเราหน่อย ๆ 
เผื่อจะ จะมีกรี๊ดมีซบบ้าง (หัวเราะ) ก็เป็นแบบนี้อยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะตกลงเป็นแฟนกัน 
ซึ่งเค้าก็มาๆไป ๆ ไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ เพราะเขาเรียนและทำงานอยู่ที่นิวยอร์ค ส่วนเราเองก็อยู่นิวเจอร์ซี่ย์ 
เค้าก็ขับรถมาหา ใช้เวลาประมาน สองชั่วโมงได้นะ

ตอนนั้นเสัปดาห์หรือสองสัปดาห์เจอกันสักทีนะ แต่ว่า เราคุยกันทุกวัน 
จนปุ่นเรียนจบสองปี แล้วก็ หาโรงเรียนเรียนต่อได้ ในนิวยอร์ค ถึงได้ย้ายไปอยู่ด้วยกัน 

เค้าชวนไปอยู่ด้วยนะ บอกว่าจะได้ไม่ต้องเช่าหอ (หัวเราะ)

จากวันนั้นถึงวันนี้ กี่ปีแล้วคะ
ปุ่น : เรานับจากครั้งแรกที่เราออกไปเที่ยวด้วยกันนะ  เป็นวันที่ ??? (หันไปถามคอนนี่)  วันที่เท่าไหร่นะ ตอบดีดีนะ!!  (^0^)
คอนนี่ : (หัวเราะ) วันที่  30 พ.ค. 2008 นะ นั่นก็ 7 ปีแล้วนะ ถึงวันนี้ 

มีปัญหาอะไร ในการคบกันไหมคะทั้งส่วนตัว และ ในความเป็นคู่รักหญิงรักหญิงกับสังคม
ปุ่น : อยู่ด้วยกันไม่มีปัญหาอะไรนะ เค้าใจเย็น ปุ่นเนี่ยะ เป็นฝ่ายวีน ขี้วีน แต่เค้าจะเย็น
ส่วนสังคมปุ่นไม่มีปัญหาอะไรนะ คือปุ่นมีแฟนเป็นผู้หญิงมาตั้งแต่เรียนมหาลัยแล้ว
คอนนี่ : แรก ๆ ก็ต้องปรับตัวนะ โดยเฉพาะเรื่องทำความสะอาดบ้าน จัดบ้าน รู้สึกว่า อะไร ทำไม มายุ่งกับข้าวของเรา
ย้ายของเรา  เหมือนความเป็นส่วนตัวลอดลงไป แต่ก็โอเค ค่อย ๆ ปรับกัน 

นอกนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร มีความสุขมากชอบเลยเวลาที่มีเค้าอยู่ด้วย  เค้าเป็นผู้หญิงที่น่ารัก สนุกสนาน น่าอยู่ใกล้
(คือ ระหว่างสัมภาษณ์นี่ ส่งตาหวานยิ้มกันตลอด จน มดจะขึ้นแล้วจ้า  อิอิ)
ส่วนสังคม ต้องบอกว่า เมื่อก่อนฉันไม่ได้ เปิดเผยนะ ไม่เปิดเลย จนกระทั่งมารู้จักกับปุ่น 
ตอนแรก ๆ ก็บอกเพื่อนสนิทคนเดียว ซึ่งเพื่อนเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เป็นคนที่หัวสมัยใหม่ เปิดใจ ไม่มีปัญหาเลย
ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ ก็ค่อย ๆ บอกนะ  อย่างแรก ๆ ฉันไปงานแต่งงานของเพื่อน ฉันก็ยังไปคนเดียว

ปุ่น : ใช่เค้าล็อกซ่อนปุ่นไว้ในตู้น่ะ (หัวเราะขำๆ)
คอนนี่ : ถึงตอนนี้ ก็ยังไม่ได้บอกพ่อแม่เลยนะ (หัวเราะ)
 คือไม่ได้บอกอย่างเป็นทางการ แต่ฉันก็คิดว่าเขารู้นั่นแหล่ะ เพียงแต่เค้าไม่ได้พูดออกมา
ปุ่น : แต่ก่อนคอนนี่ก้จะพาไปทำความรู้จักกับครอบครัวเค้า ก็ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวเขาด้วยนะ กินข้าวไปซื้อของกับครอบครัวเค้า
คอนนี่ : ที่บ้านเอง ก็ยังมีวัฒนธรรมทางตะวันออก เป็นจีน ที่ยังมีความหัวเก่าอยู่บ้าง เลยยังไม่ยอมรับความสัมพันธ์ของเราอย่างเป็นทางการ

ที่เมืองไทยเอง มีเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา อยากรู้แต่ไม่อยากถาม  รู้แต่ทำเป็นไม่รู้ คิดว่าคงคล้าย ๆ กัน ^^
แล้วเรื่อง ล้อเลียน เสียดสี มีไหมคะ

คอนนี่ : ไม่มีนะ โดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนเค้าให้เกียรติมาก อาจจะมีเรื่องตลกล้อเล่นบ้างแต่ไม่ได้มีอะไร แต่ที่เพื่อนกังวลนั้น กลายเป็นเรื่องที่ฉันไม่ได้บอกกับที่บ้านมากกว่า

ที่บ้านมีแรงกดดันบ้างไหม อย่างเช่นคำถามคลาสสิค ว่า เมื่อไหร่จะแต่งงานตามประสาธรรมเนียมลูกผู้หญิงต้องออกเรือน
แก่ไปจะได้มีลูกไว้ดูแล หรือ อยู่อย่างนี้ใครจะดูแลยามแก่เฒ่า ผู้หญิงสองคนจะอยู่ได้ยังไง

คอนนี่ : มีบ้างเหมือนกัน อย่างเมื่อหกเดือนก่อน เขาก็ถามว่า เมื่อไหร่จะแต่งงาน 
แต่แม่เหมือนพูดเป็นเรื่องตลกขำขันแซว ๆ มากกว่านะ ฉันก็เพียงแค่ ขำ ๆ ไปตามเขานะ
เพราะฉันคิดว่า ลึก ๆ ในใจเขาคงไม่ได้คาดหวังเรื่องการแต่งงานแบบชายหญิงแล้วล่ะ 
ครั้งนึง เขาเคยถามถึงปุ่น ที่มาอยู่ด้วยกันนะ
ว่าอยู่ยังไง เป็นยังไง ฐานะแบบไหน ฉันรู้ว่า ถึงฉันตอบว่าเป็นเพื่อน แต่แม่พ่อก็คงรู้อยู่แก่ใจแน่ ๆ
และหลังจากนั้น พวกเขาก็ไม่เคยถามถึงความสัมพันธ์ของฉันกับปุ่นอีกเลย
 ฉันก็สบายใจกว่าที่จะปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น  ไม่แน่นะวันหนึ่งถ้าเรามีลูกกันจิง ๆ เราคงต้องบอกที่บ้านให้รับรู้แล้ว(หัวเราะ)